Boekenbeurs - Wereldhaven voor boeken

Slongs: “Ga voor uw eigen geluk”

Vrijdag 1 november vertelde Charissa Parassiadis – beter bekend als Slongs Dievanongs – over haar eerste boek, Lacht nor mij (uitgegeven door Houtekiet). In dit boek legt Slongs uit hoe haar helden haar hebben geschapen tot de persoon die ze nu is. Slongs geeft een korte inleiding tot het boek onder muzikale begeleiding – ze is en blijft ten slotte zangeres.

“Het boek is filosofisch, autobiografisch, en bedoeld als inspirerend.” Slongs begint haar verhaal bij haar grootmoeder, die haar heeft voorgesteld aan Jezus. Jezus en Slongs? Ja, die horen zeker samen. “Als je die bekijkt als persoon – I like him.” Jezus was feminist (hij gaf tenslotte als enige steun aan Maria Magdalena) en humanist, beiden opmerkelijke eigenschappen. Slongs legt uit dat feminisme misschien een slechte bijklank heeft, mede door mannen die zeggen dat feministen gewoon mannenhaters zijn, terwijl het eigenlijk gaat om vrouwen die voor hun rechten opkomen. Slongs zegt dan ook: “Ik ben feminist, en ik ben daar niet beschaamd over.” Dat feminisme is ook belangrijk voor haar grootmoeder, die ongelukkig getrouwd was en in de jaren 60 uit die situatie geholpen moest worden. Voor haar grootmoeder, een persoon die enorm belangrijk is in haar leven, brengt Slongs het lied Veegda tranen af.

Over haar kindertijd vertelt Slongs dat ze op jonge leeftijd werd gepest, en dat die pesterijen mee haar karakter hebben geschapen. “Ik ben een 'pleaser', ik wil aandacht omdat ik dat vroeger gemist heb, ik zal mezelf zelfs verloochenen om u te kunnen pleasen.” Zelfs jaren later voelt Slongs nog de gevolgen van dat pesten, en moet ze die zelfverloochening bewust tegenhouden. “Ik kon dat nooit tegen iemand uitleggen, ik heb over dat pesten ook nooit verteld, maar één ding begreep me wel: muziek.” Bob Marley, Pink Floyd… Al die artiesten konden gevoelens onder woorden brengen die Charissa als puber had. Vooral Bob Marley was een enorme inspiratie, omdat hij van zijn zwakte (zijn gemengde afkomst) zijn kracht maakte, en muziek gebruikte om twee volkeren samen te brengen en one love over de wereld te verspreiden. Slongs brengt vervolgens het nummer No Woman No Cry, waarop je toch wel wat mensen uit het publiek kon horen meezingen. Wat prachtig is, aangezien het de boodschap van 'one love', van één gevoel van samenhorigheid, versterkt.

Het nummer Lacht Nor Mij is geïnspireerd door het boek De kunst van het geluk, geschreven door Howard Cutler en niemand minder dan de Dalai Lama. Slongs: “Ik dacht: wauw, gelukkig zijn is iets dat je kan leren? Ik was meteen verkocht.” De Dalai Lama legt uit dat gelukkig zijn helemaal niet zo moeilijk is, en dat het begint bij iets heel simpels: het gebaar van tegen iemand anders te glimlachen. Slongs nam deze wijze raad meteen ten harte, en begon daadwerkelijk te lachen tegen de mensen die ze buiten op straat tegen kwam. Wat bleek: negen op tien mensen lachten terug! “Het heeft mijn leven veranderd, je voelt je ook beter door het te doen. Start your own army of love!”

Daarnaast vertelde Slongs over een moeilijke periode in meer recente jaren. Ze stelt haar innerlijke criticus voor, dat stemmetje dat nooit tevreden is en altijd wel iets vindt om kritiek op te hebben. “Die innerlijke criticus is zo vernietigend, maar als je die leert kennen en leert begrijpen dat dat maar een klein stukje is van je persoonlijkheid en niet wie je echt bent, kan je leren zeggen ‘shut up’. Het heeft me ook door moeilijke tijden geholpen, het is een mes dat langs twee kanten snijdt, maar ik vind nu dat dat stemmetje niet langer gelijk heeft. Een paar jaar geleden ben ik gecrasht, de criticus vroeg te veel en er was verder niets meer over van de blije Charissa. Dat noemen ze dan een burn-out.” Toch was er iets in haar dat zei dat ze dit nodig had, deze “donkere nacht van de ziel”, zodat ze terug kon herrijzen als een feniks uit de as.

De laatste held waar Slongs over vertelde, was de persoon die haar heeft geholpen uit deze donkere periode te komen: Raymond van het Groenewoud. Hij schreef een lied speciaal voor haar, Wat je doet met mij, en vertelde haar dat ze ermee mocht doen wat ze maar wilde, want: “Alles wa gij doe is goed.” Raymond geloofde in haar, en Slongs besefte dat als hij dat deed, zij ook in zichzelf moest kunnen geloven.

Slongs heeft de hoogste 'highs' en laagste 'lows' gekend. Toch staat ze hier, op de Boekenbeurs, vol passie vertellend over de mensen en omstandigheden die haar leven hebben geschapen. “Kijk waar ik nu ben,” zegt ze, met vuur in haar stem. Kijk wat ze allemaal heeft bereikt, hoe ver ze gekomen is.

“Het leven is vallen en opstaan. Ga voor uw eigen geluk, blijf niet hangen bij wat mensen van u verwachten.”

 

Je kan Slongs nog ontmoeten op de signeersessies op maandag 11 november, van 11u tot 12u bij Standaard Boekhandel (Hal 4, stand 408 & 425) en van 13u tot 14u bij Veen Bosch & Keuning Uitgevers België (Hal 4, stand 401).