Boekenbeurs - Wereldhaven voor boeken

Debutant in de kijker: Hanne Luyten

Dit jaar zetten we met de Boekenbeurs een aantal debutantschrijvers in de kijker. Hanne Luyten is daar één van, samen met haar roman Niet aan kind en gezin verklappen.

Wat was je grootste verwondering bij de realisatie van jouw eerste boek? Is er iets waardoor je verrast was?

Mijn grootste verwondering, na het realiseren van mijn boek, is de geweldige community die ik cadeau kreeg, samen met die 200 roze bladzijden in de boekhandel. Want niet alleen bleken gigantisch veel mensen mijn boek herkenbaar en leuk te vinden, diezelfde mensen vonden me plots op Instagram, en daar ontstond dan een échte versie van mijn papieren thema #momsunited. En dat is supermaf, en superfijn tegelijkertijd.

Wie zijn jouw helden? Wie heeft jouw boeken/stijl geïnspireerd?

Mijn literaire helden zijn de mensen die mij warm maakten voor boeken. Diegenen die mij de liefde voor lettertjes, en het aanwakkeren van fantasie deden ontdekken. Diegenen die mij omgeving, geluid, licht en vervelende kleine zus deden vergeten. Roald Dahl, Marc De Bel (ik ben voor eeuwig een 90s kind!), maar ook JK Rowling, Annie MG Schmidt en Astrid Lindgren. De typische kinderliteratuur-legendes dus, maar daar begon het. Zij deden het. Zij creëerden de wereld in mijn hoofd, en zij deden me inzien dat een goed verhaal àltijd het lezen en vertellen waard is.

Hoe voelt het om de stap te zetten van Boekenbeursbezoeker naar auteur? Kijk je anders aan tegen de beurs?

Ik zat als kind in de Kinder- en Jeugdboekenjury, en onze jaarlijkse uitstap naar de Boekenbeurs was telkens opnieuw hét hoogtepunt van het jaar. Uren rondlopen en snuisteren, goed nadenken aan welke boeken ik mijn flink bij elkaar gespaarde zakgeld ging uitgeven. Achterflappen lezen, voelen, kijken, weer wegzetten, terug vastnemen, twijfelen, toch kopen. Dat ik nu als auteur op de Boekenbeurs zal zitten, is onwaarschijnlijk maf. Ik heb zo lang in vriendenboeken opgeschreven dat ik schrijfster wilde worden, maar nooit heb ik dat aanzien als een échte optie. Nu zit ik achter een tafel, met daarop boeken met mijn foto en mijn naam. Zes-, zeven-, acht-, negen-, tien-, …. jarige Hanne is zó trots. (En 35-jarige Hanne ook!)

Welke auteurs wil je zelf ontmoeten op de Boekenbeurs dit jaar?

Ik ga op zoek naar Arnoleon! Een cartoonist uit Leuven, die net als ik debuteert dit jaar. Zijn tekeningen zijn gebundeld onder de titel Je hoort wat in een klaslokaal, maar op zijn Instagrampagina tekent hij ook over zijn vrouw en dochtertje. Op zijn geheel eigen manier, is het heel dikwijls van nagels en koppen, wat hij bij elkaar schetst over het ouderschap! Ik ben benieuwd.

Welke leestips van dit jaar kan je de mensen aanraden?

Uwe Porters brengt met Verlos Ons een ongelooflijk mooi, poëtisch, maar ook rauw en realistisch relaas over verlossingen, in de meest letterlijke zin. Uwe is mama-van-twee, maar ook vroedvrouw. Ze ving dus al menig baby’tje op, en schreef in haar boek precies die ervaringen, én haar eigen kijk op het moederschap neer. Soms is dat schoon. Soms is dat hard. Altijd is dat eerlijk en oprecht. Want hoe goed ge werk en privé ook gescheiden wílt houden, het moederschap zet ge niet zomaar uit. En maar goed ook!

Benieuwd naar andere debutanten?

Meer info vind je hier.