jet set, trash & no star

~01/11/2009

 

Exclusief is een groot woord. Iedereen past er blijkbaar in.

Tien kilometer voor de Kennedytunnel staat er al een gezellige file richting Bouwcentrum. Daarna volgt een leuke speurtocht naar een parkeerplaatsje in de wijken rond het Bouwcentrum. Drie uur heeft de avontuurlijke rit geduurd, mevrouw Gps had het berekend op de helft. Openbaar vervoer, natuurlijk, graag, direct, zonder verwijl, we doen niets liever maar hoe moeten we 's nachts in godsnaam terug raken?

Collega's hadden me toegefluisterd dat zo een vooropening veel leuker is dan de gewone dagen waarop het plebs mag komen. Meer plaats, lekkere hapjes en drankjes, tijd en ruimte zat om in de boeken te snuisteren, kortom ideaal voor de bedaarde liefhebber.
In werkelijkheid durft dat al eens tegenvallen. Omdat iedereen tegenwoordig BV en VIP en schrijver is, mag je ook vandaag gewoon aanschuiven. En omdat de meesten aanhoudend in hun glas turen, botst gans bekend Vlaanderen tegen mijn borst om dan verongelijkt omhoog te kijken en binnensmonds een excuus te mompelen.
Rest ons niks beter dan zelf een glas en een fles te pakken en rond te struinen, minzaam knikkend tegen elke BV die ons denkt te herkennen. You can be a star, it ain't hard. Af en toe zien we tussen de menigte een boek liggen.

Bij Van Halewyck zeggen we even gedag aan de immer beminnelijke dichters David Troch en Sylvie Marie. Hier is het rustiger - nogal veel literaire uitgaven, dat helpt.
Debutante Annette Pas vervoegt ons en we raken in een boeiend gesprek verwikkeld over het onuitgesproken klassensysteem in Engeland. Elke bevolkingslaag beschikt er over een eigen idioom, eigen pubs, eigen places to be en de kastenscheiding wordt stilzwijgend maar rigoureus toegepast. Verbazingwekkend voor een land dat de mond vol heeft over vrijheid en westerse idealen. Dan toch liever dit feestje waarop iedereen zonder onderscheiding met een vedett in de hand rondzwalpt en elkaar halfzat aanklampt.

Op de stand van Creatief Schrijven is het kissability troef. Hun liefdeselixir lost de tongen en we proppen ons vol gummylippen.
Ze beschikken er over een ingenieuze machine die alle romantische werk in jouw plaats verricht. Je hoeft maar naar een scherm te staren en de zoetgevooisde woorden komen je in de mond gevlogen. Zelf zie ik er uit als een stamelende Frankenstein - technologie kan niet alles oplossen. Gelukkig is het morgen Halloween.